belangrijkste deel uit de toren, zij het met een lagere en eenvoudigere spits, en het middenstuk van het huidige komplex. Het duurde nog tot 1916, totdat het door de Duitse bankier Hethey aangekocht werd. Hij transformeerde het tot een waar lustslot met tuinen, terrassen en trappartijen en doopte het om in „Waalheuvel". Aan de Rijksstraatweg werd een nieuwe vleugel met zuilenstellingen in renaissancevormen verwezenlijkt en de achthoekige toren werd uitgebouwd tot het neo-barokke pronkstuk, dat het nu is. Zijn stralend witte uiterlijk zou niet doen vermoeden, dat de bankier al in 1918 failliet ging en Hethey zijn Waalheu vel moest verkopen. Nadat het verschil- lende malen in andere handen was overge gaan, leidde het huis in onze tijd een onze ker bestaan. Het verviel hoe langer hoe meer en er gingen geruchten, dat het zou worden afgebroken. Bijna zou het zover gekomen zijn, als een grote steenfabrikant niet het plan opgevat zou hebben, hier de residentie van de firma te vestigen. Vanaf het hooggelegen Waalheuvel zou men alle steenfabrieken in het dal van Rijn en Waal kunnen overzien. Het betekende de redding van het buitengoed, want op dit moment wordt het geheel gerestaureerd en terugge bracht in de staat, waarin het zich op het hoogtepunt van zijn roem vertoonde. Na de voormalige tol te zijn gepasseerd, zien we aan de andere kant van de straatweg hetchalet „Oubergzicht" liggen. Net als bij villa „Montana" probeerde men ook hier door het vele zichtbaar gelaten balkwerk en het gebruik van hout de indruk van een Zwitsers berghuis te wekken. In wezen is de opzet van beide villa's gelijk. Het zijn recht hoekige blokken, onder een overstekend zadeldak, dat door schoren ondersteund wordt. De geveltoppen zijn met hout be schoten en de windveren hebben akkolade- achtige versieringen. Het kontrasterend kleurgebruik (donkerbruin voor het hout werk en wit voor de muren) draagt in be langrijke mate tot het karakter van de huizen bij. Een door schoren gedragen, rondom doorlopend balkon met een bewerkte leu ning verleent „Oubergzicht" een bijzon dere bekoring. f 4 Oubergzicht Foto: Rijksdienst voor de Monumentenzorg 5 Het voormalig Frans Pensionaat Notre Dame des Anges Foto: Rijksdienst voorde Monumentenzorg 6 Beukenheim Ubbergen heeft ook zijn kasteel gehad. Nu is ér niets meer van over, maar in de acht tiende eeuw was het statige gebouw wijd en zijd bekend om zijn uitgebreide barokke tuinen met fonteinen en waterwerken, die beter funktioneerden dan die in Versailles. Bovendien verspreidden ze geen onwelrie kende geur, zoals daar. Dit kwam, doordat een vernuftig stelsel van pijpleidingen en spaarbekkens, samen met de ter plaatse aanwezige grote hoogteverschillen, steeds fris en helder bronwater uit de heuvels aan voerde. De tuin is, voordat het kasteel in 1868 werd afgebroken, nog veranderd in een landschapstuin met verspreidde boom groepen en waterpartijenEnkele elementen zijn nu nog te herkennen in het laaggelegen gebied links van de weg. Daar liggen rond om het huis „Rozendal", een verbouwd 207

Periodieken van Erfgoed Vereniging Heemschut

Heemschut - Tijdschrift 1924-2023 | 1978 | | pagina 26