Heemschut in actie Drachten Amsterdam Leiden Groningen Mildam Hardinxveld recht zal opvallen. Het behoud van het pand behoeft voor de gemeente geen extra kosten met zich mee te brengen. Er zal immers, meent Heemschut, zeker van particuliere zijde belangstelling voor het pand bestaan. Heemschut heeft zich onlangs tot B. en W. van de gemeente Smallingerland gewend om uiting te geven aan zijn gevoelens het te betreuren, dat het fraaie toegangshek tot de Ned. Herv. Kerk in Drachten is afgebroken in verband met een wegreconstructie. Heemschut vemam, dat het hek - in onder delen - was opgeslagen. Maar B. en W. hebben de bond laten weten dat het hek al omstreeks 1956 is verkocht!. De Sleutelstad heeft een structuurplan voor de binnenstad. Met de vaststelling van dit structuurplan schaarde de gemeente Leiden zich bij de zeer weinige middelgrote ge meenten in ons land, welke voor hun oude binnenstad een dergelijk plan hebben opge steld. Aldus schreven B. en W. van Leiden ons met gepaste trots. De voldoening is ge rechtvaardigd, zeker als men in aanmerking neemt hoeveel er vooral de laatste jaren over de plannen voor de oude binnenstad te doen is geweest. De gemeenteraad heeft overigens ook een zgn. voorbereidingsbesluit voor het groot ste gedeelte van het plangebied aangeno men, dat in dit geval maximaal drie jaar kan gelden. Gedurende die tijd kunnen alle on gewenste ontwikkelingen, in verband waarmee bouwvergunningen nodig zijn, worden tegengehouden. Het Leidse structuurplan is het eerste, dat overeenkomstig het bepaalde in de ont- werp-wet op de stadsvernieuwing is opge steld. Dit betekent o.m. dat bij het planvor mingsproces is uitgegaan van de zgn. „open-plan-procedure". Bij een dergelijke procedure is de gehele planvorming open baar en kan iedereen op elk door hem ge wenst moment inspelen op hetgeen de op stellers doen of voorstellen. Het gehele planvormingproces, inclusief de besluitvorming heeft niet langer dan 21/2 jaar geduurd, hetgeen voor een dergelijk plan betrekkelijk kort is. De provinciale commissie Groningen heeft een nota aan de wethouder van volkshuis vesting en ruimtelijke ordening van de stad Groningen gezonden met als onderwerp de renovatie van oude woonbuurten. Eerder was hierover al een bespreking geweest ten stadhuize, waarbij de wethouder evenwel niet aanwezig was. We lezen in de notao.a. dat het Heemschut is opgevallen, dat de renovaties niet zelden leiden tot een ver minking van de aantrekkelijke architektuur, waardoor de desbetreffende wijken zich dikwijls kenmerken. De specifieke bele- 174 vingswaarde van deze woongebieden wordt daarmee in haar essentie aangetast, want schaal- en karakterbepalende elementen worden verwijderd en door niet passende onderdelen vervangen, ook daar waar de onderhoudstoestand en het gebruik dit niet vereisen. Als voorbeeld wordt de aanpak van de bebouwing Bedumerweg-Bedumer- straat genoemd. Daar zijn bijv. de boven lichten met roede-indeling en de gave on dernamen met middenroede verwijderd. Eveneens gave en bovendien fraaie toe gangsdeuren (met geboste panelen, gebo gen bovendorpels en goed geprofileerde weidorpels) zijn vervangen door onaantrek kelijke exemplaren met asymmetrisch ge plaatste lichtspletendie disharmonie en on rust oproepen. Wanneer deze en dergelijke vormveranderingen voortvloeien uit wen sen van de bewoners, vraagt Heemschut zich af of op deze wijze via inspraakproce dures geen zaken (met overwegend een wel- standsaspekt) worden geregeld, die daar niet in thuis behoren. Want het gaat hierom ingrepen die onmiddellijk van invloed zijn op de fijnkorreligheid, de charme en de her bergzaamheid van de woonomgeving als mede op de beslotenheid van het wonen, aldus de nota, waarin zelfs het zware woord „ontluistering" valt. Van het gemeentebestuur van Heerenveen ontvingen we het teleurstellende bericht, dat er weliswaar op alle mogelijke manieren is geprobeerd het kerkje in Mildam te be houden, doch pogingen om het een zinnige en financieel verantwoorde bestemming te geven, zijn tot op heden zonder resultaat gebleven. Heemschut heeft bezwaar gemaakt tegen het voorstel van B. en W. tot toekenning van een krediet voor sloop van het 200 jaar oude pand Buitendams 4. Het pand verkeert bouwkundig in een goede staat. Een even tuele opknapbeurt is te overwegen, omdat de bijzondere allure van het pand dan eerst Nadat Heemschut al eerder - evenwel zon der succes - was opgekomen tegen het ver lenen door Ben W. van Amsterdam van een garagevergunning in één van de keurblok- ken, heeft de bond zich nu tot de Raad van State gewend. De verleende vergunning zou het o.i. illegale parkeren in de tuin van het monumentale pand 495 in de „gouden bocht" van de Herengracht legaliseren. Voor het verlenen van de vergunning door het gemeentebestuur wordt het argument aangevoerd, dat de begrenzing van een voor dit gebied geldend wederopbouwplan van 1952 wordt gevolgd. Dit geeft weliswaar bebouwingsvoorschriften en geen gebruiks regels, maar in het beroepsschrift wordt op gemerkt, dat Heemschut „parkeren" niet kan zien als vorm van „wederopbouwen". Deze toepassing acht de bond in strijd met de bedoeling van het wederopbouwplan. Naast het feit, dat deze garagevergunning ingevolge de garageverordening niet ver leend mag worden, is deze volkomen in strijd met het reeds in oktober 1975 door B. en W. genomen principebesluit de binnen terreinen van de keurblokken volledig auto vrij te maken. In de Amsterdamse grachten- gids wordt Herengracht 495 als volgt om schreven: vroeg 18e eeuws dubbelhuis; 3-raamsbreed; zandstenen gevel met rechte

Periodieken van Erfgoed Vereniging Heemschut

Heemschut - Tijdschrift 1924-2023 | 1978 | | pagina 36