4 om niet te zeggen een weinig vastberaden en eensgezinde indruk. Maar daarbij dient men wel te bedenken, dat de situatie, waarin in ons land de monumentenzorg verkeert op basis van een Monumentenwet, met een rijksrestauratiebudget van ca. 100 mil joen in 1978, met apparaten als de Rijks diensten voor de Monumentenzorg en het Oudheidkundig Bodemonderzoek, met een krachtig ontwikkeld particulier initiatief en met een in toenemende mate sterke wil in gemeentelijke en provinciale kring om te komen tot het behoud en het herstel van het bouwkundig erfgoed, zich lang niet overal voordoet. Nederland neemt met nog enkele andere landen op dit punt bepaald een ons door velen benijde koploperspositie in, het geen ons overigens de plicht oplegt ook in internationaal verband waar mogelijk een bijdrage te leveren aan de bescherming van het erfgoed. Symposium te Suzdal Na de inhoudelijk gezien wat teleurstellend verlopen bijeenkomst in Moskou - de orga nisatorische problemen, die het ICOMOS- secretariaat in Moskou moest overwinnen, moeten enorm zijn geweest - verplaatste het 600-koppige gezelschap zich naar de kloos- terstad Suzdal, op 170 km van Moskou ge legen, waar een symposium werd gehouden hun een maatschappelijk nuttige bestem ming te geven, echter zonder dat deze de indeling of aankleding der gebouwen mag aantasten. Slechts binnen deze grenzen mag men een aanpassing aan de moderne ge bruikseisenoverwegen en toestaan (art. 5). De taak van de monumentenzorg is o.a. de esthetische en de historische waarde van het monument in stand te houden en in bepaalde gevallen te onthullen. Zij gaat uitsluitend uit van het oude dat overgebleven is. Alle on vermijdelijke completeringen moeten zich van het oorspronkelijke reeds aanwezige onderscheiden, maar zich tevens op be scheiden wijze inpassen. In elk geval mag een restauratie niet leiden tot een vervalsing van het aanwezige historische. De restaura tie houdt daar op waar de hypothese begint. Ook wijzigingen aan het monument welke in verschillende tijdperken plaats hadden, moeten worden gerespecteerd. Het restau reren van de stijlzuiverheid onder prijsge ven van andere historische gegevens is niet verdedigbaar. 1Het Rossia-hotel in Moskou, dat in de plaats kwam van een doolhof van nauwe straatjes: Het Zaryadyedistrict 2. Petrodvets (Petershof) in Leningrad. Het grote paleis werd indertijd begin 18e eeuw) gebouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog grotendeels vernield. Na 1945 werd met de restauratie begonnen. Links paleis Monplaisir. 3. Het Spass-ïerfïnier-klooster (16e en 17e eeuw) in Suzdal over ,,de plaats die de monumenten van cultuur en geschiedenis innemen in de sa menleving". Het Russische ICOMOS-co- mité had gemeend dit weinig zeggende cen trale thema inhoud te moeten geven door in l1/2 dag een 20-tal voordrachten te laten houden. Het resultaat was een ontstellende woordenstroom, die onmogelijk te verwer ken was. Bovendien waren sommige on derwerpen al eens elders en dan dieper- gaand behandeld, andere voordrachten hadden weinig om het lijf en beperkten zich tot het herhalen van het al eindeloos vaak gezegde. Het meest jammerlijke was, dat er geen 155

Periodieken van Erfgoed Vereniging Heemschut

Heemschut - Tijdschrift 1924-2023 | 1978 | | pagina 17