sS5<^Sig^T Leve de vooruitgang? DeTilbrug De Rijp1929. DeTilbrug De Rijp1975. Eerst tot tien tellen voor we gaanslopen. sv'^s^ O, o, o wat zijn wij toch een nijver volkje. We maken de grootste haven van de wereld nóg groter. Het Nederlandse wegen net nóg beter. De torenflats nóg hoger. En we houden het oog alsmaar ferm gericht op de toekomst. Op zichzelf is er niets tegen dit alles. Maar het is wel doodzonde, dat we zo veel aan de toekomst denken, dat het verleden in de versukkeling raakt. Prachtige historische monumenten hebben we verwoest of laten vervallen. Huizen en gebouwen in unieke stijlen, romantische straatjes, bruggetjes, speelse dingen uit het verleden werden gesloopt, of verdwenen naar de vuilnisbelt. Het is bijna te laat om dat proces nog te stoppen. Maar daarom juist moet het. Nu. Omdat een toekomst zonder verleden geen toekomst is. Omdat een land met alleen havens en flats en industrieën een hel is. Monumenten-behoud is niet: de toekomst tegenhouden. Maar wel: in die toekomst een klein plaatsje reser veren voor de fraaie en vriendelijke erfenis van het verleden. En nadenken, voordat de slopershamer eraan te pas komt. Als we dat vanaf nu, gewetensvol, doen is er nog een kleine kans dat ook onze kinderen zullen zeggen: Leve de vooruitgang. Publicatie aangeboden door dit blad, in samenwerking met de Stichting Ideële Reclame SIRE. een keer extra

Periodieken van Erfgoed Vereniging Heemschut

Heemschut - Tijdschrift 1924-2023 | 1978 | | pagina 6