Boerderij 'Klooster Wijtwerd' bijna Tessa van der Putten Leven achter de gevel Om tijd en geld te besparen hielpen Herman en Foske Hopma Zijlema zelf mee met de restauratie van hun op vier kilometer van de Waddenzee gelegen boerderij. Tot de architect van Monumentenzorg een kijkje kwam nemen. Foske: 'Hij zag mij aan het werk en zei vol afschuw: "Mevrouw, u denkt toch niet dat we üw werk subsidiëren?!"' 14 Heemschut oktober 2003 Een imposante, witgepleisterde kop-hals- rompboerderij met glooiende tuin, kleurrijke borders, boomgaard, moestuin, gracht én fami liegraf. Herman Hopma Zijlema en zijn vrouw Foske Hopma Zijlema-Westerdijk Zuideveld wonen sinds 1964 in boerderij Klooster Wijtwerd in het Groningse Usquert, beschut gelegen en omringd door hoge bomen. De boerderij is al negen generaties in het bezit van de familie. In de serre, bij een kop soep van courgette uit eigen tuin, vertelt Herman (69) dat de naam van de boerderij herinnert aan het Johannieter nonnenklooster dat ongeveer op deze plaats stond, klooster Wijtwerd. De naam staat voor met houtgewas begroeide wierde/terp. In 1618 hief de overheid het vier eeuwen oude katho lieke klooster op - het was de tijd van de Reformatie. Enige jaren later werd boerderij 'Klooster Wijtwerd' gebouwd. Daarin bevin den zich nog onderdelen uit het klooster: een schoorsteenmantel uit 1461 en een zandstenen Veronica-statie. In 1659 kwam de boerderij in handen van Cornelis Arends en Maycke Jans, voorouders van de Hopma Zijlema's. 'Ootje van 't Klooster' In de loop der eeuwen is de boerderij een aantal keren verbouwd en gerestaureerd. Op een gevelsteen staat het jaartal 1817, het jaar waarin Anna Doornbosch-Wiersema (1751-1829), ook wel 'Ootje van 't Klooster' genoemd, de boerderij grootscheeps vernieuwde. Haar portret hangt nog in de kamer, waar zij je overal met strenge ogen aankijkt. 'Daarom werd vroeger op kinderfeestjes een doek over het schilderij gehangen', vertelt Foske (62). Ootjes achterkleindochter Henderika Hopma (1837-1902) en haar man Pieter Zijlema (1841- 192 7) lieten de vijf meter hoge wierde afgraven, die vol met beenderen en karraderen zat. De vruchtbare terpaarde verkochten ze en deze werd verscheept naar de schrale zandgrond in Drenthe. Daarna legden ze een glooiende slin- gertuin aan met water, een bruggetje en rode beuken. De slingerpaden, die veel onderhoud vergden, zijn nu allang verdwenen. Zij hebben plaatsgemaakt voor een dichtbegroeid, groen gazon en volle borders met kleurige bloemen. Er kan niet veel nieuws meer bij. De tuin maakt onderdeel uit van Stichting Het tuinpad op, die zorgt dat liefhebbers een groep tuinen in Groningen en Oost-Friesland kunnen bezoeken. Met tegenzin op de monumentenlijst Eind jaren zeventig van de vorige eeuw wilde Monumentenzorg de boerderij op de rijkslijst plaatsen. De Hopma Zijlema's waren hier fel tegen. Herman: 'Ook zonder Monumentenzorg zouden wij prima voor de boerderij zorgen, dat hadden we al generaties lang gedaan.' Bang dat een monumentale status zou leiden tot een beperking in de bedrijfsvoe ring, reisde hij zelfs van Usquert naar Den Haag om bij de Raad van State plaatsing op de monumentenlijst te voorkomen. Foto's van de

Periodieken van Erfgoed Vereniging Heemschut

Heemschut - Tijdschrift 1924-2018 | 2003 | | pagina 16