il «r mmmsi t 'g - '-h 9J I 4 '°J_ I14 r4 g 1 maal was opgevangen konden de pijlers worden afgebroken en vervangen wor den door pijlers van beton met een zware bewapening, bekleed met natuursteen - pijlers met een aanzienlijk groter draag vermogen. De fundering werd eveneens vernieuwd. Er werden palen in de grond gedrukt - maar niet dieper dan dertien meter. Zou men tot de zandplaat op circa achttien meter zijn gegaan dan was het gevaar niet denkbeeldig dat deze diepe fundering bewegingen zou ondergaan onafhankelijk van de rest van de funde ring - en dit zou uiteraard zeer onge wenst zijn geweest. In totaal zijn voorde in vier fasen uitgevoerde vernieuwing van de vieringpijlers 96 palen in de grond gedrukt. In april 1961 was de meest ingrijpende zuilvernieuwing, die aan de zuidwest kant, gereed. Met voorgespannen beton haakten de nieuwe pijlers in op de veran kering onder het triforium. Gekozen werd voor voorgespannen beton om een zo ijl mogelijke constructie tot stand te brengen. Er is een rondgaande koppe ling van de vieringpijlers tot stand ge bracht zodat zij een hecht 'vierkant' bie den. Terwijl de werkzaamheden in het hart van de kerk voortgang vonden, kon men werkzaamheden uitvoeren aan de daken. In 1963 echter wachtte de restaurateurs van 'de koningin van Aemstels hoofdge bouwen', om Vondel te citeren, een on aangename verrassing toen in het houten gewelf van het middenschip de bloem van de huiszwam, Marulius Lacrimens naar buiten trad. Jarenlang had het re genwater op het hout gelekt en daardoor kansen geboden aan de zwam. Toen de zwam door het herstel van het dak dreig de te verdrogen poogde zij zich te redden door het naar buiten te laten treden van de 'bloem', terwijl binnen in het hout de myceliumdraden hun vernietigend werk al hadden gedaan. Een brandweerladder die tot bijna dertig meter hoogte moest worden uitgedraaid - het houten gewelf van het middenschip reikt tot 29 meter boven de vloer was nodig voor een inspectie van het aangetaste hout. Al eerder had men overigens opgemerkt wat er met de ramen aan de hand was. Bij de restauratie van 1908 tot 1914 door C. B. Posthumus Meyjes bouwer van o.a. de nieuwe Nieuwezijds Kapel - wa- I' t r Dam I t-Öf I 4 M I ir* 'D #A Tt '7 I 2 I o Nieuwe Zijns Voorburgwal 3 HET INTERIEUR VAN DE NIEUWE KERK NA DE RESTAURATIE. OP DE ACHTERGROND HET GRAFMONUMENT VOOR MICHIEL ADRIAANSZ. DE RUYTER FOTO: G. J. SCHELLEVIS, AMERONGEN 4 HET KOPEREN KOORHEK IS ONTWORPEN DOOR EEN VRIEND VAN REMBRANDT. GEELGIETER KOPERGIETER)JOHANNES LUTMA. HET HEK IS VIER METER HOOG EN IS AAN DE ONDERZIJDE VERSIERD MET MARMER. FOTO: G. J. SCHELLEVIS. AMERONGEN PLATTEGROND VAN DE NIEUWE KERK 1. OUDE HEILIG KRUISKOOR; 2. SCHOOLHUIS; 3. ONZE LIEVE VROUWEKAPEL; 4. HEILIG KRUISKAPEL; 5. DRAPENIERSKAPEL; 6. BOELENSKAPEL; 7. METSELAARSKAPEL; H. MEEUSKAPEL; 9. VERBERGENKAPEL; 10. KAPEL VAN ONZE LIEVE VROUWE ZEVEN DROEFENISSEN (SILLSKAPEL); I IEGC.ERTKAPEL; 12. SCHUTTERSKAPEL; 13. DIA KON I EG E BOUW; 14. ONTVANGSTZAAL OP PLAATS VAN VOORMALIG MINISTERIE; 15. KAMÉR VAN KERKMEESTERS; 16. VOORMALIGE KERKMEESTERSKAMER. NU INGERICHT VOOR VERWARMING VAN DE KERK; 17. WINKELTJES; A. B, C EN D VERNIEUWDE VIERINGPIJLERS; E. KOORHEK; F. PRAALGRAF VAN ADMIRAAL DE RUYTER; G. PREEKSTOEL. (TEKENING ONTLEEND AAN DE KERKBESCHRIJVING DOOR MEJ. B. M. BIJTELAAR INDE HISTORISCHE GIDS VAN AMSTERDAM). t

Periodieken van Erfgoed Vereniging Heemschut

Heemschut - Tijdschrift 1924-2018 | 1980 | | pagina 16